Hoe ouders zich voelen
Als iemand in je familie kanker heeft, dan vraag je je misschien af hoe je ouders zich voelen. Er is niet een eenduidig antwoord op deze vraag. Net als bij ieder ander, kunnen ouders een heleboel verschillende dingen voelen wanneer ze zelf kanker hebben of wanneer een ander familielid kanker heeft. Ze kunnen bezorgd zijn, bang zijn, moe zijn of een beetje verward door alle besluiten die ze moeten nemen en alle veranderingen die kanker met zich mee brengt. Daarbij willen ouders sterk zijn zodat ze iedereen kunnen helpen en ze willen dat de familie bij elkaar blijft tijdens deze periode. Het kan zijn dat ze voelen dat ze niet genoeg energie hebben om alle dingen te doen of te delen met andere familieleden zoals ze eigenlijk graag zouden willen. In dit hoofdstuk worden dingen gezegd, die ouders hebben gezegd over hoe ze zich voelen als iemand in de familie kanker heeft.
- Een vader of moeder met kanker kan zich zorgen maken dat door de ziekte het leven van de familie op zijn kop wordt gezet.
Ik zou willen dat we hierover als een familie konden praten. Ik voel me rot, omdat nu ik ziek ben, mijn man probeert om veel bij mij te zijn. Ik denk dat mijn kinderen daardoor gekwetst zijn, maar ze zeggen dat niet. Ik zou willen dat we hierover als een familie konden praten. - Een moeder met kanker
Of ouders weten dat de ziekte betekent dat zij sommige dingen met hun kinderen niet kunnen doen, die andere ouders wel kunnen doen. Ze zouden het wel willen en voelen zich schuldig. - Alsof ik niet een echte vader ben
Ik heb het gevoel dat ik mijn zoon in de steek laat, alsof ik niet een echte vader ben omdat ik niet ben hem kan zijn zoals andere vader wel kunnen - Een vader met kanker
Als dit gebeurt dan vinden ouders dat ze iets moeten zoeken dat ze kunnen doen met hun kinderen en wat ze allemaal leuk vinden Een ouder van wie de man of vrouw kanker heeft moeten vaak nieuwe dingen leren om voor de familie te doen en kunnen bezorgd zijn over of ze het wel goed doen. - Nu is het ontbijt tenminste een beetje beter
Nu mijn vrouw ziek is, moet ik zowel vader als moeder zijn, nu zij in het ziekenhuis is. Ik ben bang dat ik dat in sommige opzichten niet zo goed doe als zij. Gisteren zei mijn jongste zoon "mama bakt de eieren nooit zo." Ik neem het hem niet kwalijk, ik hou ook meer van haar kookkunst. Ik heb aan haar gevraagd hoe ze eieren bakte en nu is het ontbijt tenminste een beetje beter - Een vader die een vrouw met kanker heeft.
Ouders verwachten niet van hun kinderen dat ze net doen alsof alles in orde is of geweldig smaakt als dat niet zo is. Zelfs als ze even boos zijn, willen ouders liever horen wat de andere familieleden voelen, dan niet weten waarom ze van streek zijn. Ouders weten meestal wel als ze een kind met kanker anders hebben behandeld dan de andere kinderen en meestal weten ze ook wel wanneer ze kortaf zijn geweest. Ze voelen misschien dat ze er niks aan kunnen doen, maar hopen wel dat het niet gebeurd was. - Omdat ik weet dat ik dat niet had moeten doen!
Na een dag in het ziekenhuis met Lisa, ben ik zo afgedraaid als ik thuis kom dat ik tegen mijn kinderen roep en schreeuw over hele kleine dingen. Dan zijn zij van streek en dan raak ik weer meer van streek omdat ik weet dat ik dat niet had moeten doen - Een vader die een vrouw met kanker heeft.
Sommige ouders maken zich zorgen omdat hun kinderen van slag zijn, en zelfs als ze willen helpen, weten ze soms niet wat ze moeten doen. Soms is dit om dat jonge mensen niet met hun ouders over kanker willen praten. Ze zijn bang dat hun ouders zich zorgen maken of hun niet zullen begrijpen. Maar eigenlijk is het zo dat de meeste ouders zich juist zorgen maken als ze voelen dat je van streek bent, maar als ze niet weten waarom of als je er niet met ze over wil praten. - Ik zou willen dat we erover konden praten. Ik wil ze helpen
Sinds ik ziek ben, zijn mijn kinderen veranderd. Ik weet dat er hun iets dwars zit , maar als ik hen vraag wat het is, dan zeggen ze dat er niets is. Ik zou willen dat we erover konden praten. Ik wil ze helpen.
Ouders zeggen dat ze willen dat hun kinderen weten dat de familie er voor ze is, om te helpen zelfs als een van de familieleden kanker heeft. Jouw familieleven kan veranderen als iemand kanker heeft. Het belangrijkste is echter dat jullie een familie zijn en families lossen samen problemen op. Als je extra hulp nodig hebt, praat dan met de dokter, de verpleegster of een sociaal werker. En onthoudt: Ook al is het leven een beetje anders, jullie zijn nog steeds een familie, en de familie is er nog steeds voor jou
