Omgaan met kinderen
Omgaan met kinderen bij kanker van de ouders
(N.B. Dit artikel is geschreven specifiek voor borstkanker maar gaat op voor elke soort.)
Kleuterschool
Dit is een tijd waarin de druk op het gezin toeneemt, en het moeilijker is om extra aandacht en liefde aan de kinderen te geven. Het is moeilijk om extra aandacht, die kinderen vragen, te geven zeker als je zelf met vele niet ingevulde behoeften zit. Probeer iemand anders te vinden die je kan helpen je kinderen die extra aandacht te geven. Het zou wel iemand moeten zijn die dicht bij de familie staat. Indien mogelijk kan de vader meer tijd aan hen besteden. Studie leert dat de tijd die de niet zieke ouder besteedt aan de kinderen, hun helpt in het aanpassen aan de ziekte kanker. Misschien kan hun favoriete babysitter komen, gewoon om de kinderen te vermaken en een beetje extra aandacht te geven.
Grootouders
Als grootouders of andere leden van de familie in de buurt wonen, kunnen zij ook van betekenis zijn in dit geheel. Als je kind een speciale vriend heeft, probeer dan met de moeder te regelen dat hij, gedurende de periode van behandeling, bij hen mag spelen. Het is ook belangrijk om de vaste patronen die kinderen hebben ontwikkeld zoveel mogelijk in takt te houden. Doe activiteiten in gezinsverband. Laat je kinderen klusjes voor je opknappen, maar ga ze geen taken opleggen. Als je kind de dagschool volgt, vertel zijn of haar leraar dan over het feit dat jij kanker hebt. Je kunt hen voorstellen dat ze contact met je opnemen als je kind plotseling vreemd gedrag gaat vertonen. Als je bestralings- of chemobehandelingen ondergaat, laat de school dan weten dat je niet beschikbaar bent voor projecten of excursies. Vraag of je gewaarschuwd kan worden als er besmettelijke ziekten (zoals rode hond) rondwaren in de school.
Kinderen hebben geen schuld aan jou ziekte
Als je kinderen te jong zijn om de term kanker te begrijpen, probeer er dan de naam "mijn ziekte" aan te geven. Wees zeker ervan dat je kinderen weten dat zij niets met de ziekte te maken hebben, of de reden zijn geweest dat jij ziek werd, en dat gedachten en wensen mensen niet ziek kunnen maken of kanker kunnen laten krijgen. Verzeker hun dat zij de ziekte niet kunnen krijgen, "kinderen en papa’s kunnen mijn soort kanker niet krijgen"; en niemand kan het van mij krijgen. Als je kind boos, gefrustreerd of nieuwsgierig lijkt te zijn, moedig ze dan aan om te spelen met speelgoed die er voor zorgt dat ze zich kunnen ontladen. Moedig ze aan om tekeningen te maken en laat ze daar dan over vertellen. Observeer ze tijdens hun spel met poppen of pluche beesten. De dingen die ze doen of zeggen geven je aanwijzingen over hoe ze er geestelijk en emotioneel aan toe zijn. Ga niet gelijk agressief gedrag, die ze kunnen hebben met speelgoed verbieden, maar als het echt de spuigaten uitloopt probeer dan wel hun gedrag een andere richting te geven. Stel ze gerust door te zeggen dat het echt niet raar is dat ze verdrietig of boos zijn (als ze dat zijn), en dat jij die gevoelens ook hebt. Maar wees wel consequent in het vasthouden van het ouderlijk gezag. U kunt ontdekken dat uw kinderen meer onvolwassen gedrag gaan vertonen, dit is een normaal gegeven. Als zij zich weer wat zekerder gaan voelen zal hun gedrag ook weer gaan passen bij de leeftijd die ze hebben.
Maak het niet te ingewikkeld
Vragen van hun zijde dienen eenvoudig beantwoord te worden. Je moet de zaken niet ingewikkelder maken dan dat vragen die zij stellen zijn, hou het op hun niveau. Laat ze weten dat mama voor een paar dagen naar het ziekenhuis gaat. Laat hun weten wie er op hen past als je weg bent en als het mogelijk is laat hun op bezoek komen in het ziekenhuis. Probeer het bezoek zo leuk en positief mogelijk te maken, laat hun jou een beetje vertroetelen. Een T.V. aan bed kan ook handig zijn. Geef eenvoudige antwoorden op hun nieuwsgierige vragen over eventuele apparatuur aan bed. Laat ze mooie tekeningen meenemen voor jou, of een foto van het gezin om op de kamer te zetten. Laat ze nadenken of er nog andere dingen zijn die ze kunnen meenemen om jou weer lekkerder te doen voelen, zoals een bos bloemen en dergelijke. Deze tekenen van liefde en warmte zal jou en je gezin goed doen en het gevoel van eenheid doen versterken.
Op excursie naar het ziekenhuis, betrek ze erin!
Als je een bestraling- of chemotherapie ondergaat, kan je ze misschien meenemen op een soort excursie naar het ziekenhuis waar jij wordt behandeld, op deze manier weten ze waar jij wordt behandeld en hoe het eruit ziet. Dit kan op een dag dat je geen behandeling hebt en dat je daardoor de gehele dag bij hen bent. Je kan iets persoonlijks geven aan de kinderen dat zij dan bij zich houden en voor zorgen zolang jij bent opgenomen. Vertel ze dat je terugkomt en geef ze een tijdschema dat ze kunnen begrijpen, b.v. op de vrije woensdagmiddag of in het weekend.
Basis school,Tieners en jonge twintigers.
De reactie van oudere kinderen op de diagnose van kanker, die is gesteld bij hun moeder of vader zijn enorm gevarieerd. Bijna alle kinderen voelen boosheid, angst en een gevoel van oneerlijkheid, verlies en onzekerheid. Sommige zijn zo ontzet dat zij er eigenlijk alleen mee om kunnen gaan door het te negeren. Zij zullen weinig of geen belangstelling tonen en hun leven gaat eigenlijk gewoon door alsof er niets is gebeurd. Dit kan hard bij U overkomen omdat zij weinig blijk van gevoel tonen. Sommige zullen openlijk hun verdriet met jou delen, terwijl anderen dit voor zich houden of deze emoties delen met een vriend of bekende, maar niet met jou. Ongeacht de reacties, besef dat kanker een ziekte is waar men moeilijk mee om weet te gaan, wees open daarin en probeer vragen die er zijn te beantwoorden.
Moedig ze aan
Je kunt aan hun voorstellen, dat ze contact zoeken met iemand die dichtbij hun staat, een leraar, een trainer, een ouder familielid, kortom iemand waarbij zij zich op hun gemak voelen. Daar kunnen ze dan hun emoties kwijt, laat ze ook zelf de afstand tussen jou en tussen de borstkanker bepalen. Moedig ze aan om activiteiten te ondernemen die ze op een gezonde manier af helpt van frustratie en woede. Sport, hobby en/of buiten activiteiten zijn hier goed voor. Zorg er ook voor dat de familieband hecht blijft door dingen gezamenlijk te doen. Hierdoor ontstaat weer het "wij" gevoel.
Wees open
Probeer open te zijn met je kinderen, maar dring ze geen informatie op die ze qua leeftijd niet kunnen verwerken. Informatie in brochurevorm die gemaakt is voor de specifieke leeftijd geeft ze de kans om op hun tempo informatie te krijgen die ze wel kunnen verwerken. Laat ze weten dat het er is voor hen om te lezen, en laat ook weten dat je er voor ze zal zijn als ze met vragen zitten en dat je zal proberen deze op te lossen. Het kan een goed idee zijn om over borstkanker te discussiëren in gezinsverband. Hierdoor krijg je de kans om basisinformatie te delen, het is dan ook een goed moment om onderlinge gevoelens te delen. Je zult misschien ook willen vertellen wat en waneer er dingen, in het kader van behandeling, gaan gebeuren en wat je te wachten staat. Wees hierin optimistisch. Zeg ze wat het mogelijke effect van de behandeling kan zijn, o.a. bijeffecten zoals; vermoeidheid, en mogelijk haarverlies. Hoewel het moeilijk zal zijn moet je er wel naar streven om de manier van leven van je kinderen zo min mogelijk te belemmeren door jou ziekte.
Kinderen kunnen mee-lijden
Een paar onderzoeken hebben de reacties van kinderen, op hun moeders kanker, onderzocht. De meeste moeder-kind relaties bleven sterk of werden sterker, maar in sommige gevallen was er sprake van achteruitgang in de relatie. Er waren meer problemen als de moeder een slechte diagnose had, er intensief geopereerd was, of als er al voor de ziekte sprake was van een mindere relatie tussen moeder en kind. De relatie van moeders met hun dochters stonden meer onder druk dan die tussen moeders en hun zoons. Vroeg puberende dochters lieten meer tekenen van angst zien. Oudere tienerdochters en jonge twintigers lieten soms de meest dramatische reacties zien, zoals; afstand houden naar de moeder toe, een aversie voor discussie over kanker en het laten zien en voelen van tekenen van afwijzing naar hun moeder toe. De schrijvers vermoeden dat deze reacties van de dochters voortkomt vanuit hun angst om ook kanker te krijgen en de zwaardere verantwoording die de ziekte van hun moeder met zich meebracht.
Een andere studie onderkende de volgende factoren zoals, een toegenomen bezorgdheid bij kinderen als een ouder kanker had gekregen, de onmacht om over de diagnose te praten met de ouders, verminderde tijd vrij te maken voor hun vrienden, ook minder tijd voor sport en andere ontspanningsdoeleinden, en een teruggang in de kwaliteit van hun schoolwerk. Door stress komen er concentratieproblemen. Als het schoolwerk in kwaliteit terugloopt, licht dan de leraar in over de thuissituatie zodat ook zij het kind beter kunnen ondersteunen in huiswerk of extra aandacht.
Bespreek alles openlijk met je kinderen
Tieners, en dan specifiek dochters, zijn erg imago bewust. Bepaalde aspecten van jouw therapie kunnen hen in verlegenheid brengen, zeker in de aanwezigheid van hun vrienden. Dit kan haarverlies zijn, het niet dragen van een prothese of zelfs het niet perfect gebalanceerd zijn van je b.v. borsten als je in het "openbaar ben". Probeer deze zaken openlijk met je kinderen te bespreken om tot een soort van akkoord te komen over wat zij en jij acceptabel vinden in aanwezigheid van hun vrienden. Ook kunnen ze door humor die je als volwassenen onderling gebruikt met relatie tot de ziekte, van streek raken en het niet begrijpen dat je dit kan doen. Het is aannemelijk dat ze dit als grof of ongepast gedrag beschouwen en niet de link leggen dat je op deze manier ook met de situatie om kan gaan.
